teatr telewizji/scena współczesna

Współczesny komediodramat, nawiązujący w swej stylistyce do przypowieści, o losach małżeństwa, które przechodzi poważny kryzys....

WIĘCEJ
Współczesny komediodramat, nawiązujący w swej stylistyce do przypowieści, o losach małżeństwa, które przechodzi poważny kryzys. Kilkuletnia dziewczynka, na znak protestu przeciw ciągłym kłótniom rodziców, ucieka z domu w wieczór wigilijny. Poszukiwania zaginionej doprowadzają do ponownego scalenia rozpadającego się związku.
Ostatnie przedświąteczne przygotowania. Babcia wyrabia ciasto, Dziadek uciera mak, ale już wyrywa się na podwórko, śnieg odgarnąć i komin uszczelnić. Przedtem wyprasza u żony łyk z buteleczki, żeby go grypa nie rozebrała. W tym czasie w pakamerze na placu budowy czterej panowie w kufajkach rozmawiają o świętach i koniecznej zgodzie w rodzinie. Doświadczeni koledzy podsuwają Michałowi różne sposoby uciszenia żony, bo od „silnej ręki” tylko mu się rodzina rozpadnie. Upewniwszy się, czy chciałby się pogodzić z kobietą tylko na święta, czy na zawsze, radzą powiedzieć jej coś miłego, najlepiej - że ją kocha. Akurat o uczuciach Michał zupełnie nie potrafi mówić, więc wspólnymi siłami zaczynają pisać list. Tymczasem Barbara skarży się koleżance na swoje smutne, beznadziejne życie - na okrągło gary i sprzątanie, i ani jednego dobrego słowa od męża. Przyjaciółka radzi zmienić taktykę. Teraz żona jak służąca: przynieś – przynosi, podaj – podaje, a powinna postępować dokładnie na odwrót. Ignorować polecenia, gotować, czego mąż nie lubi, podawać zupę zimną i przesoloną, może wreszcie zauważy kobietę i zacznie szukać przyczyny takiego zachowania.
Gdy Michał wraca do domu, z choinką i listem za pazuchą, Barbara zaczyna wcielać w życie obmyślony scenariusz. Mąż hamuje wściekłość, ale list z wyrazami przywiązania i obietnicą poprawy wyrzuca do kosza. Żona zauważa zaadresowaną do niej, otwartą kopertę. Wybucha awantura, dochodzi do rękoczynów. 6-letnia Marysia ucieka do dziadków. Babcia biadoli, że znów się pokłócili w same święta, Dziadek spieszy godzić młodych, ale żadne argumenty nie trafiają do zacietrzewionych głów. Otrzeźwienie przychodzi w momencie, gdy dorośli uświadamiają sobie, że dziecko zaginęło. Marysia wyszła od dziadków, ale nie dotarła do domu. Kiedy Michał z teściem wyruszają na poszukiwanie, Barbara znajduje pomięty w złości, wyrzucony list. Czyta nieporadne obietnice: postaram się zmienić ... święta to rzecz święta ... spędźmy je w pokoju.

Autor: Adam Drabik
Reżyseria: Piotr Trzaskalski
Scenografia: Wojciech Żogała
Kostiumy: Monika Ugrewicz
Muzyka: Wojciech Lemański
Zdjęcia: Andrzej Szulkowski
Obsada: Stanisława Celińska (Babcia), Tomasz Zaliwski (Dziadek), Katarzyna Herman (Barbara), Andrzej Chyra (Michał), Paweł Nowisz (Roman), Włodzimierz Musiał (Witek), Krzysztof Szczerbiński (Olek), Joanna Kasperska (Teresa), Monika Krzywkowska (Bożena)
Czas trwania: 55 min.
Premiera: 2000.12.18

Wideo