teatr telewizji/scena współczesna

Dramat Zbigniewa Herberta dla Teatru Telewizji zaadaptował Andrzej Titkow. Spektakl o znieczulicy i zbrodni zaniechania....

WIĘCEJ
Dramat Zbigniewa Herberta dla Teatru Telewizji zaadaptował Andrzej Titkow. Spektakl o znieczulicy i zbrodni zaniechania. Młode małżeństwo (Marta Klubowicz-Różycka i Zbigniew Konopka) wyczekuje śmierci staruszki, która niegdyś przygarnęła ich do mieszkania w zamian za opiekę. Liczyli na szybki zgon kobiety i przejęcie całego mieszkania dla siebie. Rozmawiają o niej z największym obrzydzeniem, oburzeni, że muszą tak długo czekać na to, by wreszcie mogli być tylko we dwoje.
Wysyłają pismo do staruszki w imieniu administracji budynku o bezprawnym zajmowaniu lokalu. Liczą na rychły zgon kobiety w wyniku wstrząsu emocjonalnego po przeczytaniu pisma. Przez dwa dni wyczekują. Prowadzą normalny tryb życia. Nadsłuchują. Wreszcie postanawiają sprawdzić, dlaczego za ścianą panuje cisza. Rankiem On idzie do pokoju starszej pani. Stwierdza, że współlokatorka nie żyje. Małżonkowie ustalają, co należy zrobić - wezwać lekarza, zająć się pogrzebem (należy zachowywać się jak rodzina, bo w przeciwnym razie mieszkanie przepadnie). Snują plany jak urządzą pokój. Na razie jednak należy zjeść śniadanie.
Autor: Zbigniew Herbert
Reżyseria: Andrzej Titkow
Realizacja telewizyjna: Anna Hałasińska
Scenografia: Jerzy Gorazdowski
Czas trwania: 40 min.
Premiera: 23.08.1990

Wideo