serwisy tvp

Ze względów licencyjnych materiał jest niedostępny w Twoim kraju

Użytkowniku,

Wygląda na to, że używasz dodatku do swojej przeglądarki, który blokuje reklamy.
Aby móc oglądać materiał prosimy o jego wyłączenie.
Dziękujemy! Redakcja TVP VOD

Notacje  Anna Walentynowicz. Niczego nie żałuję

Anna Walentynowicz urodziła się 15 sierpnia 1929 roku w Siennem, zginęła 10 kwietnia 2010 roku...

Notacje 

Anna Walentynowicz. Niczego nie żałuję

Anna Walentynowicz urodziła się 15 sierpnia 1929 roku w Siennem, zginęła 10 kwietnia 2010 roku... ROZWIŃ

Anna Walentynowicz urodziła się 15 sierpnia 1929 roku w Siennem, zginęła 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Kiedy wybuchła II wojna światowa, została na świecie sama, mając zaledwie dziesięć lat. Ojciec zginął na froncie, a matka zmarła na atak serca. Starszy brat został wywieziony na wschód. Annę przygarnęli obcy ludzie, mieli darmową siłę roboczą, W domu tym była traktowana gorzej niż służąca. Zajmowała się gospodarstwem, pracowała w polu a dodatkowo chodziła po okolicznych wsiach i miasteczkach sprzedając noże i drobne wyroby chałupnicze. Nawet wigilię spędzała w stajni z ukochaną klaczą - Złotką. Kiedy jednego razu pan pobił ją i zalała się krwią, uciekła. W kolejnych latach pracowała w piekarni i fabryce margaryny. Do Stoczni Gdańskiej zapisała się na kurs spawacza w 1950 roku. Należała do Związku Młodzieży Polskiej. Została przodowniczką pracy. Z czasem oddała legitymację ZMP. W Lidze Kobiet walczyła o prawa robotników, co zwróciło uwagę Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. W 1968 roku nie odpuszczała w kwestii wyjaśnienia sprawy defraudacji środków z funduszu zapomogowego. Próbowano zwolnić ją z pracy, ale załoga wydziału wstawiła się za Walentynowicz. Podczas strajku w grudniu 1970 przygotowywała posiłki dla protestujących. W styczniu 1971 została delegatką uczestniczącą w spotkaniu z Edwardem Gierkiem, I Sekretarzem KC PZPR. Została współzałożycielką Wolnych Związków Zawodowych (1978). Nękana przez Służbę Bezpieczeństwa. 8 sierpnia 1980 roku Walentynowicz zwolniono z pracy dyscyplinarnie. Powróciła jednak, po tym jak 14 sierpnia wybuchł strajk, a robotnicy ujęli się za nią w jednym z postulatów. Internowana podczas stanu wojennego. 9 marca 1983 roku sąd skazał ją na 1,5 roku więzienia w zawieszeniu za współorganizowanie strajku z grudnia 1981. W kilka miesięcy później trafiła do zakładu karnego za próbę wmurowania tablicy poświęconej górnikom kopalni „Wujek”. Zwolniona w kwietniu 1984 roku. ZWIŃ

Dodaj do mojej listy
Moja lista Usuń z mojej listy