Świerszcz za kominem

„Opowieść wigilijna” i „Świerszcz za kominem” to najbardziej znane utwory z cyklu tzw. opowieści gwiazdkowych Karola Dickensa (1812-70). Obie powstały podczas podróży powieściopisarza po kontynencie, ale są ogromnie „angielskie” w klimacie, przesycone dickensowskim optymizmem, serdecznością, radością dzielenia się z innymi swoją dolą i niedolą.
Szczęśliwe dni w domu państwa Peerybingle odmierza stary zegar, imbryk mruczący na kuchni i świerszcz za kominem. Jego ćwierkanie towarzyszyło Mary od pierwszego wieczoru, gdy John przywiózł ją do nowego domu, blisko rok temu. Rozweselało i dodawało otuchy, że dużo starszy mąż pokocha ją tak, jak tego pragnęła młoda, naiwna dziewczyna. Oboje żywią serdeczną przyjaźń dla biednego Kaleba i jego niewidomej córki Berty. Życzliwie traktują nawet niesympatycznego pana Tackletona, handlarza zabawek. Mary jest trochę zasmucona wiadomością, że zgryźliwy staruch ma poślubić jej przyjaciółkę z panieńskich lat, młodziutką May Fielding. Dziewczyna zdecydowała się jednak na ten krok, bo straciła już nadzieję, że kiedyś powróci jej ukochany Edward, syn starego Kaleba, zaginiony bez wieści w Ameryce Południowej.