Dwaj Panowie B. czyli jej pierwszy kochanek

Zrealizowana w 1989 roku przez Janusza Majewskiego telewizyjna adaptacja komedii Mariana Hemara, której prapremiera miała miejsce w 1929 roku w Warszawie w Teatrze Polskim.
– Przyjedzie taki drań z Galicji, bidula, skromne to i ciche. Już po roku puszy się we własnym aucie, we własnym futrze, ma co najlepsze krawaty i co najlepsze dowcipy, ani się człowiek obejrzał, a już pierwszorzędny piosenkarz, gwiazda, ba – trzy gwiazdki kabaretu polskiego. Wyrósł na naszych oczach na Fredrę piosenki żydowskiej, mało mu, wlazł na scenę Teatru Polskiego i tam swoje dowcipy wytrząsa. Ma fantazję i pomysłowość, ma żywe poczucie sceny i aktora, a to już na naszym bezrybiu nie rak, ale cały szczupak po żydowsku, albo sandacz z jajami – tak przemawiał po premierze Antoni Słonimski.
Tematem sztuki Mariana Hemara jest pisanie i wystawienie komedii, paradoksy przeradzania się życia w sztukę i sztuki w życie. Na scenie Teatru Telewizji piszą tę komedię również debiutanci, panowie literaci, Bertoni w tej roli Marek Kondrat i Gorzeń – Wiktor Zborowski.

Reżyseria: Janusz Majewski
Reżyseria telewizyjna: Anna Minkiewicz
Zdjęcia: Witold Adamek
Scenografia: Marek Lewandowski
Kostiumy: Ewa Zaborowska
Dźwięk: Marita Lipcówna