Dama od Maxima

Spektakl autorstwa Antoniego Marianowicza na podstawie farsy Georgesa Feydeau w reżyserii Janusza Józefowicza. Doktor Petypon budzi się rankiem nie we własnym łóżku, lecz pod kanapą, w salonie. Ślady nocnej hulanki są aż nadto widoczne. Nieszczęśnik niczego nie pamięta, w głowie mu huczy, przed oczami wirują strzępy wspomnień szampańskiej zabawy w „Maximie”. Zaniepokojona małżonka zasięga porady lekarskiej u przyjaciela domu i pędzi parzyć ziółka. Z sypialni doktorostwa wyłania się Lulu, gwiazdka od „Maxima”, owinięta od niechcenia prześcieradłem. Przerażony Petypon, „poważny członek społeczeństwa”, dla uniknięcia skandalu chce czym prędzej odprawić panienkę, oferując jej za noc 40 franków – tyle ile sam bierze za wizytę – ale Lulu nie przychodzi przecież do chorych. Prosi o nową suknię, bo jej własną zabrała żona doktora, przekonana, że porzuconą w salonie kreację przysłała jej krawcowa do przymiarki. Pan Petypon dokonuje cudów, aby jego ukochana Gabriela i półnaga Lulu się nie spotkały.

Pech chce, że w tym czasie u państwa Petypon pojawia się od dawna niewidziany stryj, który bierze Lulu za żonę doktora. Jest oczarowany rzekomą panią Petypon, zwłaszcza, że mówiono mu, iż jego bratanek poślubił jakieś straszydło. Niemłody, ale dziarski Generał już cieszy się na myśl, jak ta zachwycająca istota zrewolucjonizuje środowisko poczciwych prowincjuszy, zamierza bowiem zaprosić do swej wiejskiej posiadłości bratanka z małżonką. Generał wydaje za mąż swoją adoptowaną córkę i ma nadzieję, że doktorowa w czasie uroczystości zastąpi dziewczynie matkę. Lulu przystaje na to z wielką ochotą, choć jej entuzjazm nieco słabnie, gdy dowiaduje się, że narzeczonym panienki jest porucznik Corignon, skądinąd doskonale jej znany. Tak rozpoczyna się szereg zabawnych i szalonych zdarzeń, pomyłek i perypetii.

W spektaklu wystąpili m.in. Joanna Trzepiecińska-Anderman, Olga Sawicka, Olaf Lubaszenko, Zbigniew Zapasiewicz, Natasza Urbańska, Piotr Adamczyk, Janusz Józefowicz.


Autor: Georges Feydeau

Scenariusz: Antoni Marianowicz

Reżyseria: Janusz Józefowicz

Scenografia: Arkadiusz Kośmider

Kostiumy: Ewa Krauze

Muzyka: Ryszard Sielicki

Zdjęcia: Piotr Wojtowicz


Czas: 70 minut


Premiera: 1998 r.