Plebania

Chaja bardzo emocjonalnie przeżywa wizytę w Tulczynie, gdzie spędziła dzieciństwo.Joanna i Osa przyjmują ją pod swój dach.Na cmentarzu żydowskim wracają traumatyczne wspomnienia z wojny. Chaja opowiada o nich swojej koleżance z lat dziecięcych - Józefinie. Po śmierci jej rodziców wzięli ją pod opiekę rodzice Marysi Braciak. Ukryli ją przed Niemcami, nauczyli modlitw katolickich, traktowali jak własną córkę i udawali przed światem, że jest ich siostrzenicą. Dziewczynka musiała przybrać inne imię. Od tej pory nazywała się Jagna. Chaja czuje ogromną wdzięczność za uratowanie jej życia. Ma jednak żal do przybranego ojca , że po wojnie oddał ją komitetowi żydowskiemu zajmującemu się sprowadzaniem do Izraela osieroconych żydowskich dzieci.
Joanna wierzy, że duch Marii Soboniowej czeka na wybaczenie Chaji.