Giulietta i duchy

Tragikomedia z 1965 roku. Pierwszy kolorowy pełnometrażowy film Federico Felliniego. Włoski, oryginalny tytuł „Giulietta degli spiriti” ma znaczenie metaforyczne – Giulietta od duchów. To niezwykłe plastycznie, iluzjonistyczne widowisko o przesłaniu społecznym, opowiada bowiem m.in. o sytuacji kobiet we Włoszech. Psychodeliczną muzyką ilustrującą urojenia Giulietty napisał stały współpracownik Felliniego, Nino Rota.

Bohaterką jest zamożna kobieta z klasy średniej, Giulietta Boldrini, którą zagrała Giulietta Massina. Skromna i zakompleksiona kobieta dowiaduje się, że mąż ją zdradza i popada w rozpacz. Szuka pomocy na seansach spirytystycznych, u jasnowidzów. Nocami nawiedza Giuliettę korowód zjaw, wśród nich są postaci z jej przeszłości, m.in. matka. Kobieta uświadamia sobie, jak jałowe życie do tej pory prowadziła i postanawia stanąć na własnych nogach. Film otrzymał wiele nagród, m.in. dwie nominacje do Oscara – za najlepszą scenografię i kostiumy oraz Złoty Glob dla najlepszego filmu zagranicznego.