Chłopak i dziewczyna

Film przedstawia dwie identyczne podróże: osiemdziesięcioletniej Renaty z Toronto, dziewczyny z warszawskiego getta i jej rówieśnika Jurka z Izraela, który około tysiąc razy szczęśliwie przekraczał granice zamkniętej dzielnicy w której musiało żyć około pół miliona polskich Żydów. Oboje wówczas nic nie łączyło oprócz podobnych przeżyć.

Spotykają się na planie dokumentu, którego narracja nie ukrywa faktu, iż mamy do czynienia z filmową rekonstrukcją wspomnień. Kilkunastoletnia wówczas Renata była swoistą chodzącą biblioteką. Utrzymywała się z wypożyczania książek. Jurek sprowadzał do getta mięso, które zamieniał na papierosy by potem je spieniężyć. W ten sposób utrzymywał swoją rodzinę w Otwocku.

Akcja filmu toczy się w scenerii warszawskiego getta w miejscach, które od lat nic się nie zmieniły, ale także tam, gdzie moloch nowoczesnej metropolii bezpowrotnie zatarł ślady zamkniętej dzielnicy. Wszystko to, by uświadomić pokoleniom nie pamiętającym tych czasów, co działo się w miejscach, które codziennie mijamy biegnąc za swoimi codziennymi sprawami.