serwisy tvp

Dlaczego? Po co? Jak?

Statki, kopyta, lustra

Komisarz Alex

odc. 7 – Śmiertelnie dobry plan

Na sygnale

odc. 205

Domisie

Światło i cień

rodzinka.pl

odc. 248 – Żuraw i Czapla

Ojciec Mateusz

odc. 19 – Osaczony

Koło Fortuny

odc. 303

Masza i niedźwiedź

Niełatwo wracać do domu

Znieważona ziemia

Ranczo

odc. 85 – Pojedynek czarownic

Rodzina wie lepiej

04.10.2017

#dziedzictwo

Język

rodzinka.pl

odc. 228 – Miłość potrafi zmienić

Alarm!

14.11.2018

M jak Miłość

odc. 926

Pamiętnik Florki

Stare i nowe

Studio Kultura Rozmowy

15.11.2018 – Anna Stańko

Kwadrans polityczny

15.11.2018

rodzinka.pl

odc. 227 – Słońce Kalifornii

Informacje kulturalne

13.11.2018

Boso przez świat

Na ryby

Jaka to melodia?

14.11.2018

Ogniem i mieczem

odc. 3

Na sygnale

odc. 156

Makłowicz w podróży

Sardynia – Górska Barbagia

Okrasa łamie przepisy

Tatarskie pierogi

Przedstawienie z TEATRU SCENA STU w Krakowie. Filozofia po góralsku, bestseller księdza Józefa Tischnera, to kopalnia teatralnych anegdot i scen, kalejdoskop niezwykle dowcipnie, acz ciepło sportretowanych postaci. Ksiądz Tischner, sam znakomity filozof, jak nikt znał realia mieszkańców polskich gór. W góry często wracał i uważał je za swoje ukochane miejsce na ziemi.

Spektakl Artura „Barona” Więcka ukazuje jeden dzień z życia Księdza – Jegomościa Autora – podzielony między spotkania z mieszkańcami okolicznych wiosek. Prowadzone z księdzem dysputy ujawniają wyjątkowe filozoficzne zacięcie Górali. Skąd u Górali te predyspozycje? Może ze względu na wyjątkowe umiłowanie wolności, góralskiej „ślebody” – cechy, która powinna wyróżniać każdego filozofa? A może to kwestia życia w uprzywilejowanym miejscu, które pozwala spojrzeć czasem na wszystko z odpowiednim dystansem, wręcz dosłownie – z góry? Jakkolwiek by nie było, twierdził ksiądz Tischner, wszystko można przełożyć na „góralski”. A to, czego nie można, nie jest warte zachodu.

Scenariusz i reżyseria: Artur „Baron” Więcek
Ruch sceniczny:
Janusz Skubaczkowski
Dekoracje i kostiumy:
Maciej Rybicki, Adam Łucki
Muzyka:
zespół Trebunie Tutki, fragment kompozycji Jana Kantego Pawluśkiewicza, muzyka Andrzeja Obrochty (Bartusia z Zakopanego)

Obsada
: Piotr Cyrwus (Jegomość Autor), Beata Schimscheiner (Gospodyni Jegomościa Autora), Jerzy Trela (Wawrzek), Marcin Zacharzewski (Józek), Andrzej Róg (Jędrek) Monika Kępka (Maryś), Krzysztof Pluskota (Maciuś).

Zobacz teraz

2017 był rokiem św. Brata Alberta Chmielowskiego. „Brat naszego Boga” jest utworem o istnieniu dwóch powołań w jednym człowieku. Główny bohater musi dokonać wyboru między sztuką, a posłannictwem Bogu. Miłość ojczyzny, której Chmielowski poświęcił zdrowie w powstaniu styczniowym, wyjątkowy talent malarski i kariera artysty, którą porzucił wybierając bezwzględne ubóstwo i posługę ludziom najbardziej społecznie upośledzonym, a przede wszystkim wewnętrzna duchowa przemiana, to podstawowe tematy tej poruszającej opowieści. Paweł Woldan, autor scenariusza i reżyser, wzbogaca inscenizację retrospektywnymi obrazami z udziałem słynnych artystów, którzy zetknęli się z Chmielowskim: Heleny Modrzejewskiej, Leona Wyczółkowskiego, Maksymiliana Gierymskiego, Stanisława Witkiewicza.

Karol Wojtyła bardzo wcześnie dostrzegł w Adamie Chmielowskim wzór do naśladowania. Już jako Jan Paweł II w książce „Dar i tajemnica” pisał o Bracie Albercie: „Dla mnie jego postać miała znaczenie decydujące, ponieważ w okresie mojego własnego odchodzenia od sztuki, od literatury i od teatru, znalazłem w nim szczególnie duchowe oparcie i wzór radykalnego wyboru drogi powołania”. Jan Paweł II kanonizował Brata Alberta 12 listopada 1989 roku.

W roli głównej wystąpił Borys Szyc, a obok niego m.in. Piotr Głowacki, Anna Milewska, Tomasz Kalita, Katarzyna Maciąg, Arkadiusz Janiczek, Andrzej Mastalerz.

Scenariusz TV i reżyseria: Paweł Woldan
Scenografia: Agata Przybył
Kostiumy: Beata Dąbska
Zdjęcia: Zdzisław Najda
Muzyka: Andrzej Krauze
Montaż: Beata Barciś

Zobacz teraz

Klasyczna komedia Mikołaja Gogola w reżyserii Jerzego Stuhra. To arcydzieło dramaturgii rosyjskiej z jednej strony bezlitośnie demaskuje realia carskiej Rosji i stosunki panujące na prowincji, z drugiej podkreśla to, co jest ponadczasowe, czyli ludzkie przywary i tzw. układy funkcjonujące w każdym społeczeństwie i systemie, który opiera się na strachu. Do prowincjonalnego miasteczka trafia przejazdem hulaka i uwodziciel – Chlestakow. Fatalny zbieg okoliczności sprawia, że miejscowa elita bierze go za podróżującego incognito rewizora, „z najwyższego rozkazu” kontrolującego całą gubernię. Władze miasteczka, z Horodniczym na czele, mają wiele do ukrycia, dlatego próbują zrobić jak najlepsze wrażenie na ważnym gościu. Znajdujący się w poważnych tarapatach finansowych Chlestakow skwapliwie wciela się w przypisaną mu rolę. Bierze sowite łapówki, chętnie nadstawia ucha na donosy i pochlebstwa małomiasteczkowych notabli, umizguje się do żony i córki Horodniczego, który udzielił mu gościny. W oczach prowincjuszy uchodzi za człowieka, który wszystko może. Gdy sytuacja go przerasta, cichaczem czmycha. Jego prywatny list, przejęty przez miejscowych dygnitarzy, ujawnia straszną prawdę.

„Rewizor” w reżyserii Jerzego Stuhra zrealizowany został jako spektakl klasyczny z elementami współczesnymi, z odniesieniami do dnia dzisiejszego. Sztuka, choć powstała w pierwszej połowie XIX wieku, ma w sobie potencjał ponadczasowości, żywej aktualności w każdych czasach, a zdaniem reżysera – w tych szczególnie. Wnętrza naturalne, plenery, a przede wszystkim Stary Sącz jako miasto, do którego rewizor zawitał, eklektyczne, ponadczasowe kostiumy oraz wystylizowana charakteryzacja mają tę tezę pomóc udowodnić.
W roli Chlestakowa wystąpił Adam Serowaniem, Horodniczego zagrał Jerzy Stuhr, jego żonę – Agata Kulesza.  W pozostałych rolach zobaczyć można m.in. Grzegorza Mielczarka, Piotra Cyrwusa, Zbigniewa Zamachowskiego.

Autor: Mikołaj Gogol
Reżyseria: Jerzy Stuhr
Przekład: Julian Tuwim
Zdjęcia: Jolanta Dylewska
Scenografia: Ryszard Melliwa
Kostiumy: Zofia de Inez-Lewczuk
Muzyka: Krzysztof Suchodolski


Zobacz teraz

Scena Faktu Teatru TV przedstawiła historię cennego dla UB agenta, noszącego w spektaklu „Tajny współpracownik” Cezarego Harasimowicza zmienione nazwisko.
Jako tajny współpracownik Mieczysław Białas doprowadził do wielu wsyp, aresztowań i wyroków śmierci. Był kamuflowany przez funkcjonariuszy UB, specjalnie kierujących podejrzenia na innych uczestników zdarzeń. Szczególnie tragiczne było wydanie własnego brata, walczącego w 6. Brygadzie Wileńskiej, a po aresztowaniu nakłanianie go do zeznań. Do końca życia pozostał jednak nierozpoznany przez otoczenie jako agent bezpieki. Kamuflaż okazał się doskonały.

Los agenta „Michała” został z kolei wyznaczony przez przełożonych z resortu, którzy nie zapomnieli o nim do końca jego życia. Został przeniesiony w inny rejon Polski, gdzie kontynuował naukę. W PRL zrobił karierę. Został członkiem partii, pracował jako wicedyrektor jednej z wrocławskich szkół średnich. Jako agent był czynny jeszcze przez wiele lat. W ostatnim okresie życia poprosił o zwolnienie z obowiązków TW, gdyż liczne funkcje w pracy organizacyjnej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej nie pozwalały mu na sprawne wykonywanie zadań. Zmarł 16 grudnia 1981 r. jako zasłużony pedagog i „wychowawca wielu pokoleń młodzieży”.

Autor: Cezary Harasimowicz
Reżyseria: Krzysztof Lang
Zdjęcia: Adam Sikora PSC
Scenografia: Andrzej Przybył
 Kostiumy: Elżbieta Radke
Mundury: Marek Dzienio
Muzyka: Stanisław Syrewicz
Montaż: Rafał Listopad
Dokumentacja i konsultacja historyczna: dr Kazimierz Krajewski IPN, dr Tomasz Łabuszewski IPN

Obsada: Mateusz Banasiuk, Cezary Żak, Piotr Grabowski, Jakub Snochowski, Tomasz Borkowski, Tadeusz Szymków, Anna Tomaszewska, Tomasz Schuchardt, Dorota Nowakowska, Jacek Lenartowicz, Anna Grycewicz, Weronika Nockowska, Izabela Gwizdak, Konrad Marszałek, Ireneusz Czop, Irena Monika Węgiel, Marcin Błaszak, Grzegorz Kwiecień, Arkadiusz Smoleński, Mateusz Grydlik, Paweł Koślik, Jakub Tolak, Michał Podsiadło, Łukasz Krzemiński, Dominik Łoś, Bartosz Martyna, Katarzyna Skarżanka, Jacek Braciak, Stanisław Penksyk, Maria Mamona, Wojciech Machnicki.

Zobacz teraz

Jest to pierwszy spektakl Teatru Telewizji ukazujący postać Prymasa Polski Kardynała Augusta Hlonda . W roli tytułowej – Henryk Talar.

Prymas Polski Kardynał August Hlond w świadomości wielu Polaków funkcjonuje jako ten, który poprzedzał Prymasa Tysiąclecia Stefana Wyszyńskiego. Propaganda komunistyczna przedstawiała go jako hierarchę, który wraz z rządem polskim opuścił kraj we wrześniu 1939 roku, pozostawiając osamotniony naród skazany na klęskę. Spektakl Pawła Woldana ukazuje Kardynała Hlonda z zupełnie innej strony: jako wielkiego patriotę, któremu na sercu leżało przede wszystkim dobro Polski. Poznamy najważniejsze momenty z życia emigracyjnego Kardynała, od wybuchu II wojny światowej, aż do powrotu do Polski w lipcu 1945 roku. Zdjęcia były realizowane w Krakowie, Poznaniu, Lourdes i Opactwie Benedyktynów w Alpach Francuskich.
Autor: Paweł Woldan
Reżyseria: Paweł Woldan
Zdjęcia: Zdzisław Najda
Scenografia: Dorota Gorczyca
Kostiumy: Beata Dąbska
Muzyka: Andrzej Krauze
Montaż: Sławomir Filip
Obsada: Henryk Talar, Andrzej Mastalerz, Wojciech Wysocki, Radosław Pazura, Redbad Klynstra-Komarnicki,  Aleksander Mikołajczak, Adam Bauman, Marcin Perchuć, Wojciech Machnicki, Jerzy Łapiński, Tadeusz Chudecki, Michał Lesień- Głowacki, Mirosław Rzońca, Marek Urbański, Stanisław Brudny, Jacek Bursztynowicz, Jerzy Łazewski, Szymon Kuśmider,  Sebastian Cybulski, Jan Krzysztof Szczygieł,  Sławomir Pacek, Szymon Rząca i inni.

Zobacz teraz

Portret bohatera narodowego Tadeusza Kościuszki połączony z pasjonującą lekcją historii Polski. To również romantyczna opowieść o uczuciu, które połączyło słynnego generała z młodziutką szwajcarską uczennicą.

Cesarz Napoleon Bonaparte nazwał Tadeusza Kościuszkę „bohaterem północy”, caryca Katarzyna Wielka – „bestią”, a Thomas Jefferson „najczystszym spośród synów wolności”. Mimo iż generał wzbudzał kontrowersje, stał się nieskazitelnym symbolem polskości, bohaterem narodowym dwóch krajów i dwóch kontynentów. Żadnemu Polakowi przed nim nie udało się zawładnąć międzynarodową wyobraźnią na taką skalę.

Generał Tadeusz Kościuszko w sztuce Anny Bojarskiej na swoje niezwykłe losy patrzy z perspektywy schyłku życia, który spędził na emigracji w Solurze. Reżyser przedstawienia Mariusz Malec na solurską scenerię wybrał wnętrza krakowskiego Teatru im. J. Słowackiego, a Kraków, miasto, które wyjątkowo kultywuje pamięć o generale (można tam zobaczyć np. pomnik konny Kościuszki przed Wawelem, Kopiec Kościuszki oraz eksponowany w Sukiennicach obraz Jana Matejki Kościuszko pod Racławicami) uczynił ważnym elementem inscenizacji.

Szwajcarka, Emilka Zeltner uczy się historii starożytnej. Chce też poznać język polski, język kraju, którego nie ma. Jest zauroczona swoim nauczycielem, generałem Tadeuszem Kościuszką. Ten jednak uważa, że nauka polskiego to strata czasu. Kto nie zrozumie Polski, ten nie zrozumie świata odparowuje, bezbłędnie po polsku, inteligentna, radosna uczennica. Wciągająca konwersacja odsłania kulisy historii Polski, skomplikowanych losów, także osobistych, bohatera, który składał dwie przysięgi: narodowi na Rynku Głównym w Krakowie, a potem wiernopoddańczą carowi Pawłowi I, za którą uzyskał wolność dla dwunastu tysięcy polskich jeńców. Jaką cenę bohater zapłacił za swój udział w wielkiej polityce? Czy w historii, której generał był uczestnikiem i świadkiem, mogą się również przejrzeć współcześni? Sztuka Bojarskiej dotyka również sfery życia prywatnego Kościuszki. Pomiędzy nauczycielem a uczennicą rodzi się porozumienie, głęboka więź, wreszcie uczucie. Wspomnienia i refleksje, które snuje stary generał przed zafascynowaną nim młodziutką dziewczyną, przenoszą wydarzenia historyczne w inny wymiar. Kościuszko w sztuce Bojarskiej jest więc człowiekiem z krwi i kości, a nie spiżowym posągiem.

Scenariusz: Anna Bojarska
Reżyseria:
Mariusz Malec
Scenografia:
Ryszard Melliwa
Kostiumy:
Monika Wanyura-Kurosad
Muzyka:
Zygmunt Konieczny i Tadeusz Kościuszko
Zdjęcia:
Tomasz Wójcik

Obsada
: Artur Żmijewski, Eliza Rycembel, Aleksandra Prykowska-Malec, Grzegorz Mielczarek

Zobacz teraz



„Panna Maliczewska” po raz pierwszy została wystawiona w teatrze lwowskim w 1910 r. Choć rzeczywistość społeczna i obyczajowość zmieniły się od tamtego czasu radykalnie, nie zmienione pozostały pewne zjawiska: podwójna moralność, mechanizm robienia kariery dzięki protekcji i układom, zdeterminowanie ludzkiej świadomości przez pieniądze i pozycję zawodową czy towarzyską. Czas nie zniszczył też walorów scenicznych sztuki, napisanej z dramaturgicznym wyczuciem przez zawodową aktorkę, i przede wszystkim – psychologicznej prawdy postaci. Dotyczy to nie tylko głównej bohaterki, młodej statystki teatralnej, która przy pomocy protektorów chce zrobić karierę i wyrwać się z nędzy, lecz także osób z jej otoczenia, bowiem degrengolada moralna Stefci Maliczewskiej staje się źródłem również ich autentycznych dramatów.

Panna Maliczewska, naiwna 19-latka, może niezbyt mądra, ale wrażliwa i ambitna, obdarzona przez naturę urodą i zalążkiem talentu, mieszka kątem w ponurej izbie będącej skrzyżowaniem pralni, suszarni i sypialni dla biedaków. Rzekomo dobroduszna gospodyni Żelazna popycha niewypłacalną lokatorkę w ramiona Dauma, dość zamożnego mecenasa. Stefka, choć początkowo gwałtownie protestuje, zostaje jego utrzymanką. Ma wiele długów do spłacenia i jedno wielkie marzenie – dostać prawdziwą rolę, trafić na afisz. Z determinacją poszukuje człowieka, który poszedłby do dyrektora teatru i wstawił się za nią. Nie czyni tego Daum, który wstydzi się związku z metresą, w dodatku z dziewczyną „z nizin”, ani jego kolega po fachu Bogucki, młodszy, przystojny i czarujący, który zwodzi panną Maliczewską słodkimi obietnicami, by osiągnąć swój cel...

Autor: Gabriela Zapolska
Reżyseria: Józef Słotwiński
Realizacja tv: Barbara Borys-Damięcka
Scenografia: Wojciech Sieciński

Obsada: Marta Lipińska (Panna Maliczewska0, Jacek Woszczerowicz (Daum), Damian Damięcki (Filo), Wanda Łuczycka (Żelazna), Ryszarda Hanin (Michasiowa), Barbara Drapińska (Daumowa), Janina Nowicka (Hiszowska), Tadeusz Pluciński (Bogucki), Jan Ciecierski (Sekwestrator), Janusz Guttner (Edek) oraz Jędrzej Kozak, Mariusz Leszczyński, Zdzisław Winiarczyk

Zobacz teraz

Oferta Strefy ABO

Uzyskaj dostęp w ramach abonamentu RTV lub wypróbuj przez 14 dni bez opłat Dowiedz się więcej

Klan

odc. 3379

Klan

odc. 3378

Na sygnale

odc. 207

Na dobre i na złe

odc. 721

Klan

odc. 3377

Korona królów

odc. 128

Klan

odc. 3376

Leśniczówka

odc. 57

Korona królów

odc. 127

Klan

odc. 3375

Dziewczyny ze Lwowa

odc. 37

rodzinka.pl

odc. 249 – Nasza klasa

O mnie się nie martw

odc. 10/IX

Barwy szczęścia

odc. 1943

Ojciec Mateusz

odc. 261 – Tajemnica chemika

Barwy szczęścia

odc. 1942

Defekt

odc. 2

Bez tożsamości

odc. 4/II

Na sygnale

odc. 206

Na dobre i na złe

odc. 720

Leśniczówka

odc. 56

Barwy szczęścia

odc. 1941

Korona królów

odc 126

Klan

odc. 3374

Łzy Cennet

odc. 53

Wieczna miłość

odc. 57

Studio Kultura Rozmowy

15.11.2018 – Anna Stańko

Kwadrans polityczny

15.11.2018

Pegaz

14.11.2018

Moda na rodzinę

odc. 97

Minęła dwudziesta

14.11.2018

Alarm!

14.11.2018

Informacje kulturalne

14.11.2018

Gość Wiadomości

14.11.2018

Panorama opinii

14.11.2018

Jaka to melodia?

14.11.2018

Koło Fortuny

odc. 332

Legendy Rocka

KISS

Wszystkie kolory świata

Wyspy Kanaryjskie

Kwadrans polityczny

14.11.2018

Studio Kultura Rozmowy

14.11.2018 – dr Jacek Bartosiak

Pożyteczni.pl

14.11.2018

Notacje historyczne

Andrzej Żydaczewski. Ocalić od zapomnienia

Jak było?

Traktat wersalski

Magazyn Ekspresu Reporterów

13.11.2018

Minęła dwudziesta

13.11.2018

Alarm!

13.11.2018

Informacje kulturalne

13.11.2018

Gość Wiadomości

13.11.2018

Panorama opinii

13.11.2018

Jaka to melodia?

13.11.2018

Koło Fortuny

odc. 331

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Spotkanie z wężem

Reksio

Reksio taternik

Bolek i Lolek

Indiańskie trofeum

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Czas ucieka

Reksio

Reksio sportowiec

Bolek i Lolek

Corrida

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Król węży

Teleranek

odc. 77 – specjalny

Reksio

Reksio strażak

Zwierzaki Czytaki

Kasztanka

Teleranek

odc. 76

Bolek i Lolek

Pogromca zwierząt

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Węże na wolności

Czytanie przed spaniem

O Piaście Kołodzieju

Supełkowe ABC

odc. 143

Kapitan Tsubasa

Drużyna chwały

Bolek i Lolek

Skrzyżowanie szpady

Reksio

Reksio domator

Bolek i Lolek

Dzielni kowboje

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Nie ufaj wężom

Zobacz zanim wygaśnie

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 68

Wyspy czasów Odyseusza

Powstałe z ognia

Cena miłości

odc. 73

Wszystkie kolory świata

Polinezja - perła Pacyfiku

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 69

Wyspy czasów Odyseusza

Urok Księżyca

Cena miłości

odc. 74

Wszystkie kolory świata

Wietnam. Uczta dla zmysłów

Elif

odc. 357

Z biegiem Nilu

odc. 3

Bez tożsamości

odc. 18/I

Fabryka hitów

Jestem moją muzyką

Sztuka Niemiec

Sztuka Niemiec - odc. 1 - Na podzielonej ziemi

Wyspy czasów Odyseusza

Królestwo Słońca

Śladami wielkich kompozytorów

Śladami Pucciniego

Były sobie kotki trzy

Nawet góry przeminą

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 70

Arcydzieła bez tajemnic

Hieronim Bosch

Cena miłości

odc. 75

Elif

odc. 358

Taxi Teheran

Geniusz

odc. 9

Koncerty

Lenny Kravitz: Just Let Go

Chcę wiedzieć

Legendy Rocka

Neil Young

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 71

Sądy przesądy – w powiększeniu

Andrzej Nowak

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Czy Polacy stanowią wspólnotę?

Sądy przesądy – w powiększeniu

Leszek Kołakowski

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Prawo

Sądy przesądy – w powiększeniu

Antoni Libera

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Wojny kulturowe

Sądy przesądy – w powiększeniu

Paweł Hertz

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Kościół katolicki

Sądy przesądy – wywiad miesiąca

Chantal Delsol

Sądy przesądy – wywiad miesiąca

Stephane Courtois

Sądy przesądy – w powiększeniu

Wojciech Tomczyk

Sądy przesądy – w powiększeniu

Jakub Karpiński

Sądy przesądy – w powiększeniu

Andrzej Dobosz

Sądy przesądy – świat nie-przedstawiony

O filmie Eugenika – w imię postępu

Sądy przesądy – świat nie-przedstawiony

O filmie Iskra w kamieniu

Sądy przesądy – świat nie-przedstawiony

O filmie Niepodległy – opowieść o Januszu Krupskim

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Miłosierdzie i solidarność