serwisy tvp

Domisie

Domisiowe ZOO

O mnie się nie martw

odc. 9/IX

Koło Fortuny

odc. 302

Ojciec Mateusz

odc. 17 – Skarb

Masza i niedźwiedź

Do zobaczenia

Ranczo

odc. 84 – Słowa senatora

Rodzina wie lepiej

03.10.2017

Jak było?

Traktat wersalski

rodzinka.pl

odc. 226 – To nie jest dom schadzek

M jak Miłość

odc. 925

Alarm!

13.11.2018

Pamiętnik Florki

Choroba

Kwadrans polityczny

14.11.2018

rodzinka.pl

odc. 225 – Świąteczne oświadczyny

Ogniem i mieczem

odc. 2

Jaka to melodia?

13.11.2018

Na sygnale

odc. 155

Okrasa łamie przepisy

Kuchnia łemkowska nad Odrą

Pożyteczni.pl

14.11.2018, 06:55

Makłowicz w podróży

Sardynia – Koral, korek i langusta

Wieczna miłość

odc. 56

Teo-ria smaku Teo Vafidisa

odc. 4, Naksos

Na sygnale

odc. 147

Familiada

odc. 2430

Yakari

Dwóch gniewnych ojców

Sztuka Wojciecha Tomczyka o mniej znanych faktach z życia jednego z najwybitniejszych polskich polityków – marszałka Józefa Piłsudskiego. Spektakl w reżyserii Krzysztofa Langa. „Nawet gdybyśmy my napadli na Hitlera, to też byłaby to wojna obronna” - te słowa Józefa Piłsudskiego z 1934 roku mogą stanowić motto dramatu Wojciecha Tomczyka. Autor opowiada o jednym z najmniej znanych momentów historii Europy XX wieku - planowanej przez Piłsudskiego interwencji zbrojnej w Niemczech, około 1933 roku. Plany tej interwencji miały związek z rozwojem sytuacji wewnętrznej w Niemczech i narastającą agresją reżimu hitlerowskiego.

W warstwie dramatu osobistego jest to historia ostatnich lat życia marszałka Piłsudskiego. Podstarzały, chory i zmęczony ma podjąć decyzję o rozpoczęciu blitzkriegu przeciwko Niemcom. Ta decyzja jest ryzykowna i może być tragiczna w skutkach. Marszałek ma wiele do stracenia, przede wszystkim swoje miejsce w historii. W gronie najbliższych współpracowników przedstawia swoją wizję polityki zagranicznej - swój polityczny testament. Przewiduje między innymi, że po jego odejściu, Polska będzie miała cztery lata spokoju, natomiast reszta zależy już tylko od jego następców. W roli tytułowej wystąpił Mariusz Bonaszewski, a towarzyszą mu m.in. Andrzej Grabowski, Robert Gonera, Grzegorz Mielczarek, Adam Woronowicz, Wojciech Zieliński i Dorota Landowska.

Autor: Wojciech Tomczyk Reżyseria: Krzysztof Lang
Scenografia: Ewa Skoczkowska
Kostiumy: Elżbieta Radke
Zdjęcia: Adam Sikora
Montaż: Milenia Fiedler 

Zobacz teraz

Sztuka o Janie Karskim to rodzaj docudramy, łączącej fikcyjną narrację współczesną z inscenizowanymi scenami z życia i działalności Jana Karskiego, a także z licznymi archiwaliami. Niewiele jest we współczesnej historii Polski postaci, które w tak niezwykły sposób uosabiają uniwersalne wartości, takie jak odpowiedzialność za losy bliźnich, odwaga i prawość. Dramatyczny przebieg II wojny światowej, polityka aliantów i los europejskich, w tym polskich, Żydów, a także wypadki ludobójstwa po 1945 roku, sprawiły, że misja Jana Karskiego pozostała niedokończona i stawia przed współczesnymi moralny obowiązek jej kontynuowania. Przesłanie Jana Karskiego ma fundamentalne znaczenie dla pamięci zbiorowej społeczeństw.
„Karski” to przedsięwzięcie łączące teatr z historyczną literaturą faktu, w którym wykorzystano nowoczesne techniki opracowania zdjęć dokumentalnych, estetycznie nawiązujące do „telewizyjnej sceny faktu”. Widowisko rozgrywa się na kilku płaszczyznach narracyjnych. Część współczesna opowiada o dwojgu młodych ludziach (Julia Kijowska i Piotr Głowacki), realizatorach, którzy w pośpiechu pracują nad fabularyzowanym dokumentem o Karskim (rolę aktora wcielającego się w ich filmie w tę postać gra Łukasz Simlat). Na część historyczną składają się fragmenty zainscenizowanych na potrzeby dokumentu scen opowiadających epizody z życia Karskiego z okresu wojny. Całości dopełnia dyskurs na temat moralnych wyborów i dylematów Karskiego i ich znaczenia dla postaw młodych ludzi wobec współczesnego świata. W spektaklu wykorzystano archiwalia oraz bieżące materiały informacyjne.
Reżyseria: Magdalena Łazarkiewicz
Scenariusz: Magdalena Łazarkiewicz i Dominik W. Rettinger
Zdjęcia: Wojciech Todorow
Scenografia: Katarzyna Sobańska
Kostiumy: Dorota Roqueplo
Muzyka: Antoni Komasa-Łazarkiewicz
Konsultacja historyczna: prof. Szymon Rudnicki

Zobacz teraz

Jest to pierwszy spektakl Teatru Telewizji ukazujący postać Prymasa Polski Kardynała Augusta Hlonda . W roli tytułowej – Henryk Talar.

Prymas Polski Kardynał August Hlond w świadomości wielu Polaków funkcjonuje jako ten, który poprzedzał Prymasa Tysiąclecia Stefana Wyszyńskiego. Propaganda komunistyczna przedstawiała go jako hierarchę, który wraz z rządem polskim opuścił kraj we wrześniu 1939 roku, pozostawiając osamotniony naród skazany na klęskę. Spektakl Pawła Woldana ukazuje Kardynała Hlonda z zupełnie innej strony: jako wielkiego patriotę, któremu na sercu leżało przede wszystkim dobro Polski. Poznamy najważniejsze momenty z życia emigracyjnego Kardynała, od wybuchu II wojny światowej, aż do powrotu do Polski w lipcu 1945 roku. Zdjęcia były realizowane w Krakowie, Poznaniu, Lourdes i Opactwie Benedyktynów w Alpach Francuskich.
Autor: Paweł Woldan
Reżyseria: Paweł Woldan
Zdjęcia: Zdzisław Najda
Scenografia: Dorota Gorczyca
Kostiumy: Beata Dąbska
Muzyka: Andrzej Krauze
Montaż: Sławomir Filip
Obsada: Henryk Talar, Andrzej Mastalerz, Wojciech Wysocki, Radosław Pazura, Redbad Klynstra-Komarnicki,  Aleksander Mikołajczak, Adam Bauman, Marcin Perchuć, Wojciech Machnicki, Jerzy Łapiński, Tadeusz Chudecki, Michał Lesień- Głowacki, Mirosław Rzońca, Marek Urbański, Stanisław Brudny, Jacek Bursztynowicz, Jerzy Łazewski, Szymon Kuśmider,  Sebastian Cybulski, Jan Krzysztof Szczygieł,  Sławomir Pacek, Szymon Rząca i inni.

Zobacz teraz

Portret bohatera narodowego Tadeusza Kościuszki połączony z pasjonującą lekcją historii Polski. To również romantyczna opowieść o uczuciu, które połączyło słynnego generała z młodziutką szwajcarską uczennicą.

Cesarz Napoleon Bonaparte nazwał Tadeusza Kościuszkę „bohaterem północy”, caryca Katarzyna Wielka – „bestią”, a Thomas Jefferson „najczystszym spośród synów wolności”. Mimo iż generał wzbudzał kontrowersje, stał się nieskazitelnym symbolem polskości, bohaterem narodowym dwóch krajów i dwóch kontynentów. Żadnemu Polakowi przed nim nie udało się zawładnąć międzynarodową wyobraźnią na taką skalę.

Generał Tadeusz Kościuszko w sztuce Anny Bojarskiej na swoje niezwykłe losy patrzy z perspektywy schyłku życia, który spędził na emigracji w Solurze. Reżyser przedstawienia Mariusz Malec na solurską scenerię wybrał wnętrza krakowskiego Teatru im. J. Słowackiego, a Kraków, miasto, które wyjątkowo kultywuje pamięć o generale (można tam zobaczyć np. pomnik konny Kościuszki przed Wawelem, Kopiec Kościuszki oraz eksponowany w Sukiennicach obraz Jana Matejki Kościuszko pod Racławicami) uczynił ważnym elementem inscenizacji.

Szwajcarka, Emilka Zeltner uczy się historii starożytnej. Chce też poznać język polski, język kraju, którego nie ma. Jest zauroczona swoim nauczycielem, generałem Tadeuszem Kościuszką. Ten jednak uważa, że nauka polskiego to strata czasu. Kto nie zrozumie Polski, ten nie zrozumie świata odparowuje, bezbłędnie po polsku, inteligentna, radosna uczennica. Wciągająca konwersacja odsłania kulisy historii Polski, skomplikowanych losów, także osobistych, bohatera, który składał dwie przysięgi: narodowi na Rynku Głównym w Krakowie, a potem wiernopoddańczą carowi Pawłowi I, za którą uzyskał wolność dla dwunastu tysięcy polskich jeńców. Jaką cenę bohater zapłacił za swój udział w wielkiej polityce? Czy w historii, której generał był uczestnikiem i świadkiem, mogą się również przejrzeć współcześni? Sztuka Bojarskiej dotyka również sfery życia prywatnego Kościuszki. Pomiędzy nauczycielem a uczennicą rodzi się porozumienie, głęboka więź, wreszcie uczucie. Wspomnienia i refleksje, które snuje stary generał przed zafascynowaną nim młodziutką dziewczyną, przenoszą wydarzenia historyczne w inny wymiar. Kościuszko w sztuce Bojarskiej jest więc człowiekiem z krwi i kości, a nie spiżowym posągiem.

Scenariusz: Anna Bojarska
Reżyseria:
Mariusz Malec
Scenografia:
Ryszard Melliwa
Kostiumy:
Monika Wanyura-Kurosad
Muzyka:
Zygmunt Konieczny i Tadeusz Kościuszko
Zdjęcia:
Tomasz Wójcik

Obsada
: Artur Żmijewski, Eliza Rycembel, Aleksandra Prykowska-Malec, Grzegorz Mielczarek

Zobacz teraz

Komedia Michała Bałuckiego w reżyserii Krystyny Jandy. Michał Bałucki (1837–1901) przez swych współczesnych nazywany bywał często „pierwszym polskim pisarzem mieszczańskim”, „apologetą drobnomieszczaństwa” itp. Określeniom tym nierzadko nadawano (czynili tak zwłaszcza moderniści) charakter pejoratywny, zabarwiano je nutką ironii. Dziś, kiedy przebrzmiały już ideowe i społeczne konflikty drugiej połowy XIX wieku, a tym bardziej kiedy ulotniły się związane z nimi emocje, twórczość autora „Pańskich dziadów” ukazuje się w nieco innym świetle.
Akcja sztuki zaczyna się, gdy zamierza doń przystąpić młodzian Topolnicki, świeżo po zawodzie miłosnym. Do restauracji, gdzie odbywają się spotkania klubu, wprowadza go Wygodnicki, autor głośnej broszury potępiającej instytucję małżeństwa. Wkrótce schodzą się pozostali członkowie: Nieśmiałowski – kawaler z konieczności, albowiem w towarzystwie dam swego serca zawsze płonił się ponad miarę i nie mógł wyjąkać ani słowa; Motyliński – kawaler z wyboru, zwolennik niezobowiązującego korzystania z wdzięków pań oraz Piorunowicz – żywa przestroga dla reszty, mąż uciekinier po traumatycznych przejściach (żona spała przy zapalonym świetle, chodziła zbyt drobnym krokiem, miała odmienne zdanie w kwestii przyprawiania posiłków i z notoryczną złośliwością gubiła zapałki). Całemu towarzystwu przewodzi dostojna kwintesencja starokawalerstwa – prezes Sobieniewski. Jednak już wkrótce niezłomne zasady zatwardziałych wrogów małżeństwa zostają wystawione na niespodziewaną i ciężką próbę. A wszystko za sprawą niejakiej pani Ochotnickiej, czarującej wdówki, którą Motyliński zaprosił na spotkanie klubu...
W spektaklu wystąpiła plejada aktorów, m.in. Jerzy Stuhr, Janusz Gajos, Marcin Dorociński, Zbigniew Zamachowski, Cezary Pazura oraz Edyta Jungowska, Krystyna Janda i Magdalena Walach.
Autor: Michał Bałucki
Reżyseria: Krystyna Janda
Scenografia: Maciej Maria Putowski
Kostiumy: Dorota Roqueplo
Choreografia: Tomasz Tworkowski
Zdjęcia: Dariusz Kuc

Zobacz teraz

Sztuka współczesnej rosyjskiej autorki Iriny Waśkowskiej w reżyserii Rafała Sabary.

Czy miłość wygra z nienawiścią? Na to i na inne pytania dotyczące relacji pomiędzy bliskimi osobami odpowie inscenizacja sztuki młodej rosyjskiej dramatopisarki Iriny Waśkowskiej. „Zrozumiałam, że w życiu ważne jest tylko jedno – żeby kochać” – to zdanie ze sztuki może posłużyć za motto „Lekcji miłości”. W przedstawieniu Teatru Telewizji występuje wybitny duet: Ewa Dałkowska i Edyta Jungowska. Temperatura emocjonalna prowadzonego przez obie aktorki dialogu w połączeniu z wiarygodnością psychologiczną portretowanych kobiet nie pozwalają oderwać od nich oczu.

„Lekcje miłości” to historia niemłodej już Łarisy, która mieszka w małym, ciasnym mieszkaniu z matką. Widz jest świadkiem trudnych i czasem toksycznych relacji rodzinnych, ekstremalnych emocji i prób osiągnięcia porozumienia na przekór krzywdom i rozczarowaniom. Historia Łarisy i jej matki pokazuje, że naukę miłości czerpie się z rozmowy i akceptacji drugiego człowieka. W ideale miłość jest źródłem szczęścia i sensem życia, ale potrafi też być żywiołem wyniszczającym.

Według reżysera Rafała Sabary „tekst Waśkowskiej ma w sobie element greckich tragedii – katharsis. Oglądamy pewną sytuację, zaplątanie ludzi, widzimy ogromną tragedię, a jednocześnie to, co dostrzegamy u innych, jesteśmy w stanie zobaczyć u siebie i w jakiś sposób przeorganizować swoje życie”. Ta „mała tragedia” Waśkowskiej nie jest jednak pozbawiona poczucia humoru i akcentów komediowych, łzy tutaj wielokrotnie mieszają się ze śmiechem.

Irina Waśkowska uczyła się u najwybitniejszego współczesnego rosyjskiego dramatopisarza Nikołaja Kolady. Jest laureatką i finalistką wielu festiwali dramaturgicznych, zdobywczynią Grand Prix moskiewskiego festiwalu „Złota Maska” 2014. Zarówno Edyta Jungowska jak i Ewa Dałkowska (laureatka tegorocznej Wielkiej Nagrody XVII Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2017”) powracają do Teatru Telewizji po wielu latach. Dla Rafała Sabary ta realizacja jest debiutem reżyserskim w Teatrze Telewizji.

Autor: Irina Waśkowska
Przekład:
Agnieszka Lubomira Piotrowska
Reżyseria:
Rafał Sabara
Scenografia:
Beata Nyczaj
Kostiumy:
Agnieszka Kozyra
Zdjęcia:
Paweł Dyllus
Montaż:
Beata Barciś
Produkcja:
Telewizja Polska S.A.

Obsada
: Ewa Dałkowska (Matka) Edyta Jungowska (Łarisa)

Zobacz teraz

„Kontrym” to sztuka opowiadająca o cenie, jaką trzeba zapłacić za zachowanie własnej godności. Bolesław Kontrym „Żmudzin” (w tej roli Jan Frycz) był legendarną postacią – z jednej strony cichociemny, bohaterski dowódca w trakcie Powstania Warszawskiego, uczestnik bitew o Narwik, walk we Francji, współorganizator Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa, postrach konfidentów w okupowanej Warszawie, żołnierz Dywizji gen. Stanisława Maczka; z drugiej zaś – kombryg Armii Czerwonej odznaczony trzema czerwonymi sztandarami, uczestnik Bitwy Warszawskiej – ale po stronie czerwonoarmistów, bohater Rewolucji Październikowej.
Józef Światło (Redbad Klynstra) to wysoko postawiony oficer Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, wicedyrektor Departamentu X MBP, ale także autor słynnych audycji nadawanych na falach Radia Wolna Europa, które przyczyniły się do upadku Urzędu Bezpieczeństwa, oraz aresztowania najbardziej brutalnych śledczych. Spotkanie tych dwóch postaci – niecodzienne, dziwne i mroczne, ich pełna napięć gra, tworzy niezwykle emocjonującą oś dramaturgiczną scenariusza spektaklu… Poza tym to opowieść o wielkiej miłości i wielkiej zdradzie, brawurowych ucieczkach i tajnych więzieniach, skorumpowanych urzędnikach i wielopoziomowej, pełnej zaskakujących zwrotów rozgrywce, pomiędzy legendarnymi postaciami.
Autor: Marek Pruchniewski
Scenariusz telewizyjny: Marcin Fischer
Reżyseria:Marcin Fischer
Zdjęcia: Paweł Flis
Montaż: Paweł Laskowski
Scenografia: Anna Wunderlich, Agata Przybył
Kostiumy: Katarzyna Śródka
Konsultacja historyczna: prof. Andrzej Paczkowski, dr Witold Pasek

Zobacz teraz

Scena Faktu Teatru TV przygotowała spektakl, którego kanwą są powojenne losy kapitana Armii Krajowej – Emilii Marceliny Malessy „Marcysi”, organizatorki i kierownika komórki łączności zagranicznej AK.

Emilia Malessa reprezentuje formację pokoleniową i ideową Rzeczypospolitej, dla której takie pojęcia jak „honor”, „wierność”, „odpowiedzialność” nie były czczymi frazesami. Natomiast dla służby bezpieczeństwa – forpoczty władzy komunistycznej – pojęcia te stanowiły instrumenty wykorzystywane w grze operacyjnej, mającej na celu fizyczne zniszczenie i wyeliminowanie przeciwnika. Tym przeciwnikiem było środowisko niepodległościowe związane ze strukturami Polskiego Państwa Podziemnego.

Spektakl obrazuje starcie tych dwóch postaw, mających swe personifikacje w osobach Emilli Malessy i prowadzącego przeciw niej śledztwo - kapitana Różańskiego. Los Emilii Malessy ma wymiar tragiczny w najgłębszym sensie tego słowa.

Obsada: Maria Pakulnis (Emila Malessa – „Marcysia”), Anna Grycewicz (Izabela Tańska-Kwapińska – „Iwona”), Monika Krzywkowska (Maria Kann – „Murka”), Katarzyna Herman (Wacława Zapolska – „Basia”), Piotr Adamczyk (Ppłk Józef Rybicki – „Maciej”), Leon Charewicz (Płk Jan Rzepecki – „Prezes”), Robert Gonera (Kpt. Jan Piwnik – „Ponury”/, Jarosław Gajewski (Ppłk Ludwik Muzyczka – „Benedykt”), Jacek Rozenek (Kpt. Józef Różański), Janusz R. Nowicki (Władysław Garnowski), Robert Jarociński (Prokurator), Wojciech Wysocki (Funkcjonariusz IV Wydziału MBP), Jan Pęczek, Marcin Bosak, Jacek Mikołajczak, Andrzej Mastalerz, Przemysław Kaczyński, Sebastian Skoczeń (Funkcjonariusze MBP), Andrzej Piszczatowski (Ppłk Jurij Nikołaszkin), Marcin Troński (Ppłk Siergiej Dawydow), Karolina Dryzner, Joanna Pierzak, Bożena Stachura, Katarzyna Zielińska, Katarzyna Tatarak (Składające Przysięgę), Jerzy Łapiński (/Fotograf), Paulina Chruściel (Kobieta u Fotografa)/, Monika Pikuła (Dziewczyna), Barbara Baryżewska (Starsza Kobieta), Barbara Sołtysik (Matka), Krzysztof Ogłoza, Marcin Sitek, Wojciech Solarz (Mężczyźni na ulicy), Tomasz Leszczyński, Andrzej Ferenc, Tadeusz Borowski (Lektorzy).
Czas: 76’ 52’’
Autorzy: Krzysztof Zaleski, Paweł Wieczorkiewicz
Reżyseria: Krzysztof Zaleski
Zdjęcia: Jacek Petrycki
Scenografia: Marek Chowaniec
Kostiumy: Małgorzata Chachaj
Montaż: Grażyna Łuckoś
Dźwięk: Wacław Pilkowski, Błażej Kukla
Opracowanie muzyczne: Małgorzata Małaszko
Konsultacja historyczna: dr Tomasz Łabuszewski (IPN)

PREMIERA 19 marca 2007

Zobacz teraz

Telewizyjna inscenizacja klasycznej już pozycji polskiej dramaturgii współczesnej. Opowieść o drwalach, wiodących żywot na leśnej polanie, daje kwintesencję rzeczywistości, w której sztuka powstała, a także odnosi się do dnia dzisiejszego. Rozmowy o rybach, o tym i owym wypełniają czas drwalom, których głównym zajęciem jest czekanie. Codziennie czekają, aż przyjedzie Siekierowy i rozda im narzędzia pracy, by po zakończonej dniówce znów je zebrać. Drwale nie mogą się nadziwić, że w carskiej Rosji jeden student, co zarąbał dwie kobiety, miał swoją siekierę, całkiem na własność. Tę historię – czort wie, czy prawdziwą – wyczytał Bimber w książce, którą wypożyczył z biblioteki. Jak 200 książek przeczyta, może wygra w nagrodę piłkę do futbola albo nawet wycieczkę, i to w obie strony. Kłopot w tym, że w bibliotece jest tylko 47 książek i trzeba parę razy obrócić. Bimber zaczyna już trzecią kolejkę i nie oszukuje, czyta naprawdę – tak jak wtedy, gdy pił, zawsze do dna, uczciwie.

Domorosły filozof Macuga, naiwny Dunlop i lizus Zyzol chętnie słuchają różnych krwawych opowieści albo bajek o królewnach przecudnej urody i kapiących złotem pałacach. Bajki ładnie opowiada pan Siekierowy, a najładniej – pan Gajowy, tak że można słuchać na okrągło.
Pan Siekierowy właśnie przyjeżdża ze sprzętem i poufną informacją – będzie się wycinać las. Potem posadzi się kapustę, żeby przyciągnąć zające – jak przywiążą się do tych okolic, a kapusta się skończy, przyjdą do sadu obgryzać drzewa. Sady zmarnieją – i o to głównie chodzi. Bo drzewa przynoszą same straty –  przepisy nakazują tępić szkodniki, a trucizna jest droga, jesienią trzeba owoce zebrać, pomyśleć o transporcie, a to też kosztuje.

W spektaklu zagrali m.in.: Janusz Gajos, Bogusław Sochnacki, Tomasz Sapryk, Jan Kobuszewski i Jerzy Turek.

Autor: Stanisław Tym
Reżyseria: Stanisław Tym
Scenografia: Zbigniew Prończyk
Muzyka: Jerzy Derfel
Zdjęcia: Andrzej Szulkowski

Zobacz teraz

Oferta Strefy ABO

Uzyskaj dostęp w ramach abonamentu RTV lub wypróbuj przez 14 dni bez opłat Dowiedz się więcej

Leśniczówka

odc. 57

Dziewczyny ze Lwowa

odc. 37

rodzinka.pl

odc. 249 – Nasza klasa

O mnie się nie martw

odc. 10/IX

Barwy szczęścia

odc. 1943

Ojciec Mateusz

odc. 261 – Tajemnica chemika

Barwy szczęścia

odc. 1942

Na sygnale

odc. 206

Na dobre i na złe

odc. 720

Leśniczówka

odc. 56

Barwy szczęścia

odc. 1941

Korona królów

odc 126

Klan

odc. 3374

Kompania X

odc. 10

M jak miłość

odc. 1398

Leśniczówka

odc. 55

Barwy szczęścia

odc. 1940

Korona królów

odc. 125

Klan

odc. 3373

Łzy Cennet

odc. 52

Wieczna miłość

odc. 56

Elif

odc. 364

Cena miłości

odc. 76

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 71

Syn

odc. 8

M jak miłość

odc. 1397

Studio Kultura Rozmowy

14.11.2018 – dr Jacek Bartosiak

Kwadrans polityczny

14.11.2018

Pożyteczni.pl

14.11.2018, 06:55

Notacje historyczne

Andrzej Żydaczewski. Ocalić od zapomnienia

Jak było?

Traktat wersalski

Magazyn Ekspresu Reporterów

13.11.2018

Minęła dwudziesta

13.11.2018

Alarm!

13.11.2018

Informacje kulturalne

13.11.2018

Gość Wiadomości

13.11.2018

Panorama opinii

13.11.2018

Jaka to melodia?

13.11.2018

Koło Fortuny

odc. 331

Wszystkie kolory świata

Peru. Inkaski klejnot

Kwadrans polityczny

13.11.2018

Studio Kultura Rozmowy

13.11.2018 – prof. Andrzej Nowak

Notacje historyczne

Prof. Jerzy Gałkowski – Byłem asystentem Karola Wojtyły

Ekstremalne podróże Brenta Owensa

odc. 7

Ekstremalne podróże Brenta Owensa

odc. 6

Kronos

odc. 21

Warto rozmawiać

12.11.2018

Minęła dwudziesta

12.11.2018

Gość Wiadomości

12.11.2018

Którędy po sztukę

Aleksander Gierymski

Flesz historii

12.11.2018

Panorama opinii

12.11.2018

Bolek i Lolek

Indiańskie trofeum

Reksio

Reksio sportowiec

Bolek i Lolek

Corrida

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Król węży

Teleranek

odc. 77 – specjalny

Reksio

Reksio strażak

Zwierzaki Czytaki

Kasztanka

Teleranek

odc. 76

Bolek i Lolek

Pogromca zwierząt

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Węże na wolności

Czytanie przed spaniem

O Piaście Kołodzieju

Supełkowe ABC

odc. 143

Kapitan Tsubasa

Drużyna chwały

Bolek i Lolek

Skrzyżowanie szpady

Reksio

Reksio domator

Bolek i Lolek

Dzielni kowboje

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Nie ufaj wężom

Reksio

Reksio dobroczyńca

Bolek i Lolek

Yeti

Ninjago: Mistrzowie Spinjitzu

Ukąszeni

Zobacz zanim wygaśnie

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 67

Cena miłości

odc. 72

Elif

odc. 356

Historia w postaciach zapisana

Fryderyk II, król Prus

Dzielnica bankowa

odc. 4

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 68

Wyspy czasów Odyseusza

Powstałe z ognia

Cena miłości

odc. 73

Wszystkie kolory świata

Polinezja - perła Pacyfiku

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 69

Wyspy czasów Odyseusza

Urok Księżyca

Cena miłości

odc. 74

Wszystkie kolory świata

Wietnam. Uczta dla zmysłów

Elif

odc. 357

Z biegiem Nilu

odc. 3

Bez tożsamości

odc. 18/I

Fabryka hitów

Jestem moją muzyką

Sztuka Niemiec

Sztuka Niemiec - odc. 1 - Na podzielonej ziemi

Wyspy czasów Odyseusza

Królestwo Słońca

Śladami wielkich kompozytorów

Śladami Pucciniego

Były sobie kotki trzy

Nawet góry przeminą

Wspaniałe stulecie: Sułtanka Kösem

odc. 70

Arcydzieła bez tajemnic

Hieronim Bosch

Cena miłości

odc. 75

Elif

odc. 358

Taxi Teheran

Sądy przesądy – w powiększeniu

Andrzej Nowak

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Czy Polacy stanowią wspólnotę?

Sądy przesądy – w powiększeniu

Leszek Kołakowski

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Prawo

Sądy przesądy – w powiększeniu

Antoni Libera

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Wojny kulturowe

Sądy przesądy – w powiększeniu

Paweł Hertz

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Kościół katolicki

Sądy przesądy – wywiad miesiąca

Chantal Delsol

Sądy przesądy – wywiad miesiąca

Stephane Courtois

Sądy przesądy – w powiększeniu

Wojciech Tomczyk

Sądy przesądy – w powiększeniu

Jakub Karpiński

Sądy przesądy – w powiększeniu

Andrzej Dobosz

Sądy przesądy – świat nie-przedstawiony

O filmie Eugenika – w imię postępu

Sądy przesądy – świat nie-przedstawiony

O filmie Iskra w kamieniu

Sądy przesądy – świat nie-przedstawiony

O filmie Niepodległy – opowieść o Januszu Krupskim

Sądy przesądy – rozróby u Kuby

Miłosierdzie i solidarność